İsrail'in Gazze Şeridi'ne yönelik saldırılarında yaşamını yitiren ve son iki haftada yıkılan evlerin enkazından çıkarılan 50 Filistinlinin cenazesi düzenlenen törenle defnedildi
Ellerinde Filistin bayrağına sarılmış yakınlarının cansız bedenleriyle yürüyen Filistin halkı, öfkeli ama mağrur yürüyerek tören yapıyor. Toplu cenaze töreni. Ağlamıyor kucaklarında ölüleriyle yürüyen Filistin halkı…
Ortadoğu’yu kana bulayan paylaşım planları yeni değil, Filistin’in acısı ve kahrı da yeni değil. İsrail’in Gazze’de yürüttüğü saldırıları kınayıp aynı anda İsrail’le ticari ilişkilerini sürdürenlerin ikiyüzlü siyaseti de yeni değil. İsrail’in en büyük işbirlikçisi olan ABD’nin başkanını kırmızı halılarla ağırlayanlar da bu düzenin dışında değil. Çünkü Ortadoğu’da yıllardır değişmeyen şey, halkların acısından çok devletlerin çıkarlarının konuşulmasıdır.
Görüntüler aklıma Ahmet Erhan’ın kitaplarında yer almayan bir şiirini getirdi. Yeni E dergisi okuyucu ile buluşturmuştu bu şiiri 2021 yılı ağustos ayı sayısında. Şiirin ismi “Ağlama Ortadoğu”
“Kül, yeniden ateşiyle barışıyor
Amerika, senin yüzünden
Titriyor dağları Ortadoğu’nun
Amerika, senin yüzünden
Ağlama çocuk, toprağa kulağını daya
Yeni değil bu, Küba, Vietnam, Irak
Ağlama, tarihi dinle ve güven
Gözyaşların kalkan olsun, bırak
Gül yeniden dalıyla barışıyor
Amerika, senin yüzünden
Ürperiyor ağacı özgürlüğümüzün
Amerika, yenileceksin, inan
Artık her yer Afganistan!”
