3 Soruda Kayseri'de Genç Siyaset: Türkiye İşçi Partili Salih Bozna
'Gençler kendilerini temsil eden siyasetçileri göremiyor' diyen Salih Bozna, Kayseri'de gençlerin yaşadığı sorunları ve çözüm önerilerini açıkladı.
Kayseri’de gençler ne istiyor? sorusunun yanıtını aradığımız ve gençlerin sesini yükseltmek üzere Kayseri’de siyasi partilerde görev alan gençlik temsilcilerini ağırladığımız “3 Soruda Genç Siyaset” röportaj serimizin son röportajına geldik.
Son röportajımız Türkiye İşçi Partisi Kayseri İl Başkanı Salih Bozna oldu. Üniversiteden mezun olduktan sonra ülkede bir şeyler yapılması gerektiğine karar veren Bozna, takip ettiği Türkiye İşçi Partisi’ne katılıyor ve il başkanlığı görevini üsteleniyor.
Kayseri’de de bir şeyleri değiştirmek üzere sorumluluk alan Bozna ile gençlerin taleplerini konuştuk.
Kayseri özelinde gençlerin bugün en çok dile getirdiği sorunlar ve beklentiler sizce neler? Kayseri gençlerin eğitim, istihdam, sosyal yaşam ve kariyer hedefleri açısından hangi imkanlara sahip? Kent yönetiminde gençlerin karar alma süreçlerinde yeterince söz sahibi olduğunu düşünüyor musunuz?
Kayseri'de bence gençlerin en büyük sorunlarından biri geleceğe yönelik kaygıları. Çünkü burada çalışma şartları ve ücretler konusunda sanayimiz maalesef çok iyi bir durumda değil. Asgari ücret veya asgari ücretin biraz üzerinde maaşlarla ve sınırlı imkânlarla çalışan gençlerimiz var. Tabii bunun istisnaları olabilir ancak genel tablo açısından bunu söyleyebilirim.
Bu durum, gençlerin hem eğitim hayatında yaşadığı geçim kaygısını hem de geleceğe yönelik endişelerini artırıyor. Bu nedenle çok fazla şehir dışına ve başka ülkelere göç veriyoruz. Nitelikli gençlerimizi kaybediyoruz. Aslında dört üniversitenin bulunduğu, nitelikli genç nüfus potansiyeli yüksek bir şehirde maalesef bu gençlerimizi şehir dışında veya yurt dışında gelecek aramak zorunda bırakıyoruz.
Bir diğer sorun da Kayseri'de gençlerin sosyalleşip bir araya gelerek kendi aralarında dertlerini, ülke gündemini ve fikirlerini konuşabilecekleri alanların neredeyse yok edilmiş durumda olması. Üniversitelerdeki kulüpler tamamen atıl durumda veya atıl hale getiriliyor. Bu nedenle gençler buralarda bir araya gelip fikirlerini tartışamıyor ve aslında yeni fikirler de üretemiyor. Bu durum hem gençler hem şehrimiz hem de ülkemiz açısından çok büyük bir kayıp.
Bunun son dönemde somutlaşmış örneklerinden biri de Kayseri Üniversitesi'nde yaşandı. Bu yıl mezun olan öğrenciler kep atmak yerine şet kuşanma adı verilen farklı bir uygulamayla mezuniyet gerçekleştirdi. Bu konuda çok sayıda öğrencinin şikâyetçi olduğunu gördük. Hem ben hem de partimizdeki diğer yoldaşlarımız bu tepkilere şahit olduk. Ancak burada bir örgütlenme, bir araya gelme ve öğrencilerin içlerindeki memnuniyetsizliği ortak şekilde dile getirme noktasında maalesef yeterli bir süreç yaşanmadı.
Çünkü gençlerin sorunlarını bir araya gelerek konuşabilecekleri, bu sorunlara karşı tepki veya protesto örgütleyebilecekleri alanlar oldukça kısıtlanmış durumda.
Görev aldığınız siyasi partinin gençlere yönelik politikaları ve gençlerin siyasette daha fazla yer alması için yürüttüğü çalışmalar hakkında bilgi verir misiniz? Gençlerin parti içerisinde ve karar mekanizmalarındaki rolünü nasıl değerlendiriyorsunuz?
Siyaset içinde gençlerin daha fazla yer alması için parti olarak genç kadrolara çok önem veriyoruz.
Gençlerin sadece yapılacak işleri yerine getiren veya lojistik destek sağlayan kişiler değil; fikir üreten, tartışan, partiyi temsil eden ve sorumluluk alan kişiler olmalarını istiyoruz. Kadromuzun büyük bölümü gençlerden oluştuğu için bu durum doğal olarak da gelişen bir süreç oluyor.
Bunun bir örneği olarak kendimi gösterebilirim. 26 yaşındayım ve il başkanlığı görevini yürütüyorum. Partimizin birçok noktasında gençler aktif görev alıyor ve çalışmaların yönünü belirliyor.
Biz gençlerin sadece enerji katan değil, aynı zamanda fikirleriyle katkı sunan bir yapı içinde olmasını istiyoruz.
Gençlik politikaları konusunda ise temel hedefimiz, gençlerin bir araya gelip sorunlarını konuşabileceği ve çözüm üretebileceği alanları yeniden oluşturmak. Okul kulüplerinin, öğrenci inisiyatiflerinin ve dayanışma ağlarının güçlenmesini önemsiyoruz.
Bu kapsamda takip ettiğimiz çalışmalardan biri de öğrenci sendikası oluşumu. Türkiye genelinde yaygınlaşan bu yapı, öğrencilerin birbirlerine destek olduğu, tercih döneminde yardımcı olduğu ve not paylaşımı gibi dayanışma modelleri geliştirdiği bir çalışma yürütüyor.
Bizim amacımız da gençlerin kendi sözlerini üretebildiği, fikirlerini geliştirebildiği ve bu fikirleri hayata geçirebildiği alanları yeniden oluşturmak.
Türkiye’de gençlerin siyasi, sosyal ve ekonomik beklentilerinde son yıllarda önemli değişimler yaşanıyor. Sizce mevcut gençlik politikaları bu değişen beklentilere ne kadar cevap veriyor? Gençlerin geleceğe dair umutlarını artırmak için hangi adımlar atılmalı?
Şu an uygulanan politikaların gençlerde umut yerine umutsuzluğu artırdığını düşünüyorum. Özellikle yurt dışına gitme isteği de bunun bir sonucu. Gençler sadece daha yüksek refah seviyesine sahip ülkelere değil, Vietnam veya Bali gibi yerlere bile gitmeyi düşünüyor. Çünkü temel amaçları, bu stresli ortamdan uzaklaşmak ve daha öngörülebilir bir ekonomik düzen içinde yaşamak.
Gençler kendilerini ifade edebilecekleri, söz üretebilecekleri ve yönetime dahil olabilecekleri alanlar bulamadıkları için yaşadıkları yere karşı aidiyet de hissedemiyorlar. Siyasette kendilerini temsil eden kişileri göremedikleri için ciddi bir temsiliyet krizi yaşıyorlar.
Bunun için üniversitelerin daha özgür ortamlar haline gelmesi, kayyum rektör uygulamalarının sona ermesi, öğrenci kulüplerinin üzerindeki baskıların kaldırılması ve gençlerin bir araya gelip fikirlerini tartışabilecekleri alanların oluşturulması gerekiyor.
Bunun yanında üniversitelerde yaz okullarının kaldırılması gibi uygulamalar da öğrenciler açısından ciddi sorunlar oluşturuyor. Bir veya iki ders nedeniyle eğitim süresinin uzaması, öğrenciler için hem ekonomik hem de zaman açısından büyük bir yük oluşturabiliyor. Bu nedenle öğrencilerin ihtiyaçlarına göre çözümler üreten politikalar geliştirilmesi gerekiyor.
Gençlerin umutlarını artırmak için ise öncelikle kendi hayatlarını kurabilecekleri ekonomik koşullar oluşturulmalı. Bunun en önemli başlıklarından biri de kira sorunu. Bugün birçok genç çalışmaya başlasa bile ekonomik nedenlerle ailesinden ayrı bir hayat kuramıyor. Bu da gençlerin bağımsızlığını ve özgürlüğünü sınırlandırıyor.
