Kayserispor hafta sonu şampiyonluk mücadelesi veren Fenerbahçe’yi konuk etti.
Kayserispor’un ligde kalması için en azından güçlü şampiyonluk kovalayan rakibi karşısında en azından bir puan alması geriyordu.
Gerekiyordu ama sahadan 4-0’lık yenilgi ile ayrıldı.
Sadece farklı yenilgi değil bu sezon sıklıkla karşılaştığımız ve bir türlü anlamlandıramadığımız ruhsuz oyunla Kayserispor bir kez daha sevenlerini üzdü.
Sadece üzmedi; umutlarını törpüledi, hayallerin kırdı.
Kayserispor adım adım Süper Lig’e veda ediyor.
Tribünler öfkeli, Kayserispor’a gönül verenler öfkeli ama genel anlamda sanki kentin en önemli markası ligden düşmeyecekmiş gibi bir rahatlık var.
Evet, son düdüğe kadar umutlu olmak gerekiyor.
Umudumuz var.
Ama umutlu olmanın ötesinde kentte müthiş bir rahatlık var.
Ve bu rahatlık nereden geliyor, anlamıyorum.
Kayseri, Kayseri’nin en önemli markası ligden düşerken bu kadar rahat olunması normal mi?
Normal olması anormal bir durum.
Bu kentin başta sanayi odası, ticaret odası gibi öncü kuruluşları olmak üzere tüm kurum ve kurumlarının seferber olması gerekiyor.
Gerekiyor ama seferber olanlar baştan beri hep aynı.
Bir elin parmaklarını geçmeyecek sayıda olan bu kişileri hepimiz biliyoruz, hepiniz biliyorsunuz.
Ya diğerleri?
Bu kentte siyaset yapan, bu kentte ticaret yapan, bu kentte sanayicilik yapan diğerleri…
Onlar için Kayserispor’un Süper Lig’den düşmesi bir anlam ifade etmiyor mu?
Dilleri ne söyler bilmiyorum ama eylemlerinden daha doğrusu eylemsizliklerinden bir anlam ifade etmediğini anlıyoruz.
Umarım, Kayserispor küme düşmez ama küme düşerse bugün sessiz kalanlar çok şey kaybettiklerini o gün anlayacaklar.
