Ne ekmeğin tadı kaldı ne insanların: Vural amcanın dilinden eski köyler

Köylerde hayat şehir hayatından erken başlar. Bizlerin birçoğu yataklarında uyurken, köydeki emekçi insanlar çoktan uyanmış, hayvanlarını otlatmaya çıkarmış olurlar. Sabah ne stresleri vardır onların ne de şehirde yaşayanlar kadar büyük kaygıları. Doğaldırlar, maskeleri yoktur yüzlerine taktıkları, kimseye de eyvallahları yoktur. Varsa sofralarında bir yarım ekmekleri, bölüşürler misafirleriyle.
Bugün sizlere o insanlardan birini tanıtacağım: Vural amca .Bir köy yolculuğumuzda evine misafir olduğumuz Vural amca bize evinin kapısını açmıştı. Bizlerle yarım ekmeğini bölüşüp bizlere eski köylerin geleneğini, kültürünü şöyle anlatmaya başladı: “Eskiden köylerde geleneklerimiz vardı. İnsanlar dürüst, doğaldı. Bizler akrabalarımıza, komşularımıza hiç kötü niyetle bakmazdık, arkalarından konuşmazdık, elimizdekini bölüşürdük. Harman vakti geldiğinde komşum, akrabam benim tarla biçmeme yardım ederdi. Benim tarlam bitince onun tarlasına yardım ederdik. Hiçbir şey yapamasak onlara evlerimizde yemekler hazırlatır, tarlaya azık götürürdük. Doğaldık, kavgalarımız da sevdalarımız da mertçeydi. Belki imkânlarımız yoktu, belki pantolonumuz yamalıydı ama mutluyduk. Saçlarda ekmek yapılardı, köyü ekmek kokusu sarardı. Ekmeğin kokusu vardı ama evladım, şimdi ne ekmeğin tadı var ne de insanların. Düğünler olurdu, gelinler ata biner, davullar çalınır, türküler söylenir, yumruk oyunu oynanır, adeta şenlik günü olurdu. Mevsim kıştan bahara döner, yaylaya göç olur, türküler söylenir, yaylaya göç edilirdi. Belki bir odada 12 kişi yatılır, banyo zor yapılır ama o günler gözümde tütüyor evladım.” dedi. Şimdi benim neslimin birçoğu bu amcanın dediği kültürden çok uzatayız. Vural amca, elinde bastonu, gözlerinde geçmişin verdiği yorgunluk, yalnız evinde bizlere bu hikâyeleri anlatırken bizler çaylarımızı yudumladık. Vural amca geçen ve geri hiç gelmeyecek günleri yâd etti. Bizler müsaade istedik. Vural amca “Mutlaka ama mutlaka bir daha gelin buralara, sizleri yine misafir etmek isterim.” dedi. Allahaısmarladık Vural amca... Başka bir kültürün, başka bir çağın son kalan temsilcilerinden.