PAZAR... LIK

Pazar Günleri insanların huzur umutlarının en canlı olduğu günlerdir.
O nedenle, pazarları iç karartıcı, moral bozucu şeyler yazmamak lazım.
Aksine, umudu, hayali beslemek, gülümseyenlerin sayısını artırmakta yarar vardır.
O nedenle, içinde karamsarlık olmayan ve pazarı pazar gibi yaşayamayanları yazmak lazımdı, ben de öyle yaptım.
Yine, her günkü umut ışıklarıyla doğdu güneş..
Bir çocuk, sırtında çantası, ‘Pazar da ders mi çalışılır?’ sorusuna cevap arayan yüz ifadesiyle ilerliyor dershanesine..
Caddenin başındaki temizlikçi, belki de haftanın hangi gününde olduğunu umursamadan sallıyor süpürgesini, dalından geç kopmuş yapraklara.
Tüm bu tek düzeliğin arasından ilerlersin, kendi sorumluluklarını yerine getirmeye.
Bazen de düşünürsün, “Neden, insanların neredeyse tamamı, sıcak yataklarında günü en iyi şekilde nasıl değerlendireceğini düşünürken, ben ve sen ey çocuk.. Ya da süpürge sallayan çöpçü, Pazarları biz farklı yaşıyoruz?
Sonra cevabını kendin verirsin.
“Hayat”
Çünkü geleceğe yürümek “Geride kalanlara rağmen” yaşamayı göze almaktır.
Tüm bu hengame içerisinde ve yaşamımızın başı ve sonu arasında, her anımızın altında gizlenen “Özlemler” vardır.
Peşimizden gelirler, bizi onlar büyütür ve olgunlaştırır..
Anlatmak, paylaşmak, dertleşmek istersin bazen. 
Ama çaresiz, kendi kendinle konuşmak zorunda kalırsın.
Zira bazen etrafına baktığında “İnsan yüzlü duvarlar”dan başkasını bulamazsın.
Duvara konuşmaktansa kendi kendine konuşmak daha iyidir.
Bu kez de deli derler, “kendi kendine konuşuyor.”
Ve sonunda vazgeçersin,, özlemekten, anılarla yaşamaktan.
Fakirleşirsin.
Paradan, mülkten değil belki fakirliğin, ama “bir özleyişten bile yoksun olduğun” için..
Yoksulluğun en dip seviyesindesin artık. 
Oysa özlemi bir ekmeğe süreceksin her kahvaltıda. 
Her yemeğe özlem baharatından atacaksın.
Bak gör ve zaman lezzeti, hazzı..
Rahatça, özgürce özleyeceksin..
Bir insandan kopabilir, dostluğunu sonlandırabilirsin belki, ama özlemlerinden, umutlarından, hayallerinden kaçamazsın.
Ve özlemek, sadece insanı değil, huzuru bile özlemek güzeldir.
Bu yüzden korkmayın, haykırın özlemlerinizi..
Zayıf görünmekten, güçsüz durmaktan korkmayın, çekinmeyin.
Özleyin..
Çünkü özlemek bir ihtiyaçtır..