Bu cennet vatanın kapıları 26 Ağustos 1071’de Sultan Alparslan komutasındaki kahramanlar tarafından açıldı.
Ve bu cennet vatanın ebedi yurt olduğu 30 Ağustos 1922’de Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal önderliğindeki kahramanlar tarafından tescillendi…
Kimi zaman 851 yıl arayla kazanılan iki muhteşem zafer ideolojik saplantılarla gölgelenmeye çalışılıyor.
Zaferler birbiriyle yarıştırılıyor.
Aslında yarıştırılanlar bu toplumun değerleridir.
Aslında yapılan toplumu kutuplaştırmaktır.
Bu yapılanın bu topraklarda yaşayan hiç kimseye ama hiç kimseye faydası yok.
Ama zararı çok.
Biz kendi içimizde Sultan Alparslan ile Mustafa Kemal Atatürk’ü yarıştırırken; başkaları hiç öyle düşünmüyor.
Bunun en güzel örneği birileri tarafından Osmanlıyı yıkmakla suçlanan Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin Osmanlı’nın tüm borçlarını üstlenmesidir.
Biz birbirimizle kavga ederken; onlar Osmanlı’nın borçlarını Türkiye Cumhuriyeti’nin üzerine yıkmakta hiçbir sakınca görmüyor.
Çünkü devletimizin adı değişse de biz yine aynı milletiz.
Ve bu tarih bizim tarihimiz.
Başkaları bizi böyle değerlendirirken bizim kendi içimizde değerlerimizi yarıştırmanın, bunun üzerinden kutuplaşmanın manası nedir?
Zaten o kadar sudan sebeplerle kutuplaşıp, ayrışıyoruz ki; bir de buna ortak değerlerimiz üzerinden kutuplaşıp, ayrışmaya hiç gerek yok.
Umarım Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün kurduğu Diyanet İşleri Başkanlığı da bunun farkındadır.
Ve yarınki Cuma hutbesinde Sultan Alparslan ve Malazgirt Zaferi’ni anarken; bu toprakları bize ebedi yurt yapan Ulu Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve Büyük Zaferi’i “unutmaz”.
Onlar unutsa da siz unutmayın:
Unutmayın
Sultan Alparslan da bizim Gazi Mustafa Kemal Atatürk de…
