YA HİSSETTİĞİN GİBİ OL YADA OLMA

Kime göre normal kime göre anormal geliriz.

Aslında anormal demezler de renkli kişilik, aykırı insan, farklı mizaç falan gibi isimlerle size sıra dışı olduğunuzun kibarca vurgusunu yaparlar.

Bu konuya nereden girdim. Bir arkadaşla oturup kahve eşliğinde hayatlarımızı ,anılarımızı konuşurken sana göre çok sıradan ve normal bir hayatım var aslında benim eğlencesiz düz bir insanım işte cümlesini kuruverdi pat diye.

Nasıl olabiliyor da arkadaşım benim hayatımın bu kadar renkli kendisininkini düz buluyor diye düşünmeye başladım o an…

Sonuç itibariyle o normal ben anormaldim o an

Eee onu buna sevk eden ne diye düşünündüm…

Doğal olarak başka başka bir sürü şey geldi aklıma bana göre normal.

Arkadaşıma göre anormal gelen …

Tabii bunu bana sorsanız ben başkaları gibi kasmam “çok normalim yoo siz garipsiniz”  falan demem ama kime göre neye göre asıl mesele bu .

Benim de öyle çok farklı bir hayatım yok ama nasılsa o an ona benim hayatım daha hareketli gelmişti. Yani bu şey  mi demekti gayet sakin huzurlu uslu bir durumdayım "Normal bir hayatım var işte." 
Bazılarının tepkisi de şu olabiliyor mesela  "Bu hiç normal değil bence." 
Birçok kişiden duymuşsunuzdur “Bir tane de normal insan bulsun beni yaa”  
Ya da başka bir versiyonu “ben de normal sıradan bir hayat istiyorum” 
Bazıları da ilişki sonu yakınmalarınızda güzel çakar aklı sıra “Normal adam/kadın bulmuyorsun ki sende “ 
Ama anlamadığım nasıl düzgün sıradan normal olduğumuz yada olunmamızın istenmesi. Hayatın olağan akışı insanı bu kadar da normal bırakmayabilir bence. 
Yani eğer her şey güzelse siz de iyi sayılıyorsanız niye etrafınızdaki insanların anormalliğinden şikayetlenip bik bik bik  susmuyorsunuz…
Nasıl olunur ki sıradan, renksiz, normal insan?

Evlenilir  toplum içerisinde gün gezmeleri alışverişler aile yemekleri eş dost oturmaları ile sıradanlaşır mıyız?

İstemediğimize istemiyorum desek anormal mi oluruz? Susmalı mıyız haksızlığa falanda işimize geldiği gibi ses çıkarmakta anormallikse sizin tanımda.

Değişmek dönüşmek istemez mi normaller sıkılmaz mı içinde bulundukları ortamdan boğulmaz mı mesela hep aynı insanlar aynı çevre aynı sıkıcı hayatlardan?

Mesela normal insanlar yağmur altında şarkı söyleyip dans etmek istemez mi bir kez bile sadece şemsiyeyle yürür gider mi  
İçinden geleni yapmak, olduğun gibi olmak, isteklerini taleplerini rahatsızlıklarını ifade edebilmek, doğal olmak kasmamak anormallik mi gerçekten hep kırıtmalı mıyız?

Bütün bu soruların cevabı da samimiyetiniz de kendi içinizde gizli bastırmayın çıkarın ortaya aslında normal başkalarına göre anormalliklerinizi kendiniz olun yani, olmak istediğiniz gibi, hissettiğiniz gibi, içinizden geldiği gibi Ey Okur…