TEKRARIN ZİYANI…

Farkında mısınız?

Neyin?  dediğinizi duyar gibiyim…

Yani hayatın, kendinizin, değerinizin, tüm güzelliklerin farkında mısınız?

Aslında çoğumuz değiliz hadi kabul edelim.

Geçmişe takılıp, bizi yoran, mutsuz eden, duygularımızı, beynimizi, kalbimizi hırpalayan,  ne varsa insan, olay, anı, orada durup öylece düzelmesini  birden hayatımıza sihirli değnek değsin ve musmutlu olalım istiyoruz..

Ve bunun olmasını maalesef ; sinirle, gözyaşı ile, hırsla, ego ile bekliyoruz… 

Ama öyle de olmuyor işte o işler.

Doğruyu söylemem gerekirse  geçmişe takılma, unut, barış , affet, felsefesini  yerinde ve olumlu bulsam da yapmak o kadar da kolay olmuyor malum Ey Okur. 

Çoğumuz alışkanlık ve takıntılı hallerimizden vazgeçmeyi bilmiyoruz. 

Alıştığımız insanlardan, taktığımız anılardan, hüzünlerden, sevinçlerden geçmişten  hemen kopamıyoruz.

Kopamamak ve daha kötüsü takıntı evet, mesela aynı şarkıyı bin kere dinlemek, çizgilere basmadan yürümeye gayret etmek, acı çekmeye, çektirmeye meyillenmek,  değişime açık olmayacak kadar bir olayda,  bir insan da takılı kalmak.

Ve tekrar ediyoruz.  

Kör bile aynı kuyuya bir kere düşer oysa…

Geçen yıl ne yaptıysak aslında aynını yapıyoruz, kimle görüştüysek belki yine o günlerde onunla görüşüyoruz. 

Düşüncelerimizi başka yönlere çevirmiyoruz, sadece tekrar ediyoruz.

Düşüncelerimize, duygularımıza hükmetme olayını zaten başarabilmiş değiliz de.

Tekrarın ziyanındayız daha fenası.

Lakin imkânsız yok. Bununla mücadele etmenin de bir yöntemi var elbette :  'Hayatına ilham ve neşe katmak, yaratıcılığını yükseltmek istiyorsan; ‘değişecek’ ve  'değiştireceksin!'

İçtiğin kahveyi, seçtiğin yemeği, yürüdüğün yolları, alıştığın zamanları, görüştüğün insanları, dinlediğin şarkıları geçmişi geçmişte bırakıp yoluna umutla bakacaksın.

Ne kadar alışkanlık, o kadar tekrar…

Ne kadar takıntı o kadar yorgunluk…

Benden söylemesi, mutlu hafta sonları Ey Okur…