"Siz bilmezsiniz"

Bizler gündelik hayatlarımızı yaşarken kahramanlar can veriyor yurdu yaşatmak için…

Sadece biraz empati yapalım diye, sadece onların  eşlerini anlayabilelim diye, onların hayatlarından haberimiz olsun diye okuduğum ve kalbime işleyen, yutkunmakta zorlandığım bir yazıyı sizlerle paylaşıyorum Ey Okur takdir de yorum da sizin …

BİR ASKER/ POLİS  EŞİNİN SESLENİŞI;

SİZ BİLMEZSİNİZ
Bir ev kaç günde toplanır?
Sağlam, yırtık karton kutular market önünden nasıl eve nasıl taşınır?
Mobilyaya kaç metre naylon
Beyaz eşyaları kaç çarşaf kapatır?

SİZ BİLMEZSİNİZ.
* * * * * * * * *
Bizim mahallenin duvarında genelde kamyon olur. Sarıp sarmaladığımız eşyalar kamyona

Hayallerimiz, anılarımız anne, baba, kardeş hasretini de

El kadar yüreğimize sıkı sıkı teperek yola çıkarız SİZ BİLMEZSİNİZ.

* * * * * * * * *
Sonra sizin tatil yeri dediğiniz yere ailecek ineriz.

Kırık dökük viran evleri boyar, tamir eder

Yerleştik bak buda bizim evimiz deyip mutlu resimler yollarız.

On beş gün sonra evin direği dağa giderken nöbeti bize devreder 
SİZ BİLMEZSİNİZ.

* * * * * * * * *

Yeni komşu, yeni okul, yeni önlük; çocuk ayrı bocalar bizler ayrı

Birkaç ay sonra alışırız.

Artık orası doyduğumuz yerdir,doğduğumuz değil

Erkek göreve giderken kadın her şeye hakim olma derdine düşer .
SİZ BİLMEZSİNİZ.

* * * * * * * * *

Bir hastaneye elli altmış kilometre gidersiniz.

Komşu abi, komşu abla, yaşıtların artık her şeyindir

Biz sevinçlerimizi de, acılarımızı da birlikte yaşarız

Kimsesizlikten hep birlikte ağlarız ve birbirimize tutunuruz da ..
SİZ BİLMESİNİZ.

* * * * * * * * *

Çocuğunu ayda bir gören babalar, babasının yüzünü; küçük olduğu için unutan çocuklar

Resmimi göster beni unutmasın diyen koca yürekler

Bir yaşındaki çocuğun nefesinden cesaret almaya çalışan kadınlar

Bitmek bilmeyen gece, olmayan sabahlar ..
SİZ BİLMEZSİNİZ.

Annen hasta Van yirmi iki saat

Baban ağırlaştı İstanbul sekiz saat

Amcan komada kayınvaliden ağırlaştı Kıbrıs kırk beş dakika

Abin biraz ağırlaştı Erzurum on iki saat

Babaannem hasta koş hala Polatlı bir saat

Dayım kalp krizi geçirdi son durak Ankara on dakika

Biz ölülerimizle bile helalleşmeye yetişemeyiz de ..
SİZ BİLMESİNİZ.

* * * * * * * * *

En çok muavine biz sorarız memlekete kaç saat kaldı diye

Yollar uzar, uzar hele son nefese yetişeceksen

Birde dönerken ağır bir hasta bıraktıysan geride

Vedalaşırken ağlamazsında sıkarsın ya dişlerini

Uzaklaşırken bir yağmur başlar gözlerinde dönüp te bulamamak düşüncesiyle ..
SİZ BİLMEZSİNİZ.

* * * * * * * * *

Bizde sizler gibi ekmeğimizin derdindeyiz

Maaşımızı yüksek yaşantımızı şaşalı bulan varsa

Zeki ve cesursa onlarda bu meslekle tanışsınlar

Bizler her zaman eşlerimizin yanında olduk bir nefes kadar yakın

Onlar dağda olduğunda da yanımızda da manen hiç yalnız bırakmadık

* * * * * * * * *

Bizi bırakıp gittiklerinde de

Gözleri arkada kalmayacak kadar yürekliydik

Evin hem erkeği hem kadını, vatanın görünmez kahramanları olduk

Bunu yaşayan bilir...
SİZ BİLMEZSİNİZ.

( Alıntı)