Prensip / Taviz (siz'lik)
Güler Ruhsar AKTAŞ
Herkesin bakışı duruşu farklıdır olaylar karşısında.
Benim ki farklı ,senin ki farklı hani.
Prensip hayata nasıl baktığın nasıl duruş sergilediğindir bir bakıma.
Senin, benim, bizim her birimizin inancı, doğrusu, dik duruşu vardır.
Başkaları ister beğensin, ister beğenmesin, ister takdir etsin , ister eleştirsin kendine özel yaşama biçimi, hissedişi, algılayışı, tartısı / terazisi vardır.
Bizi birbirimizden ayırır prensiplerimiz tavizsiz hallerimiz.
Kimse buna müdahale edemez, olmaz, sen böyle olmuyorsun değiş diyemez ,dese de bir yol olmaz hani.
Zira Can çıkar huy çıkmaz yedisinde neysen yetmişinde de o’sundur.
Kısaca insanları prensipli diye ötelemeyemezsin, ya olduğu gibi kabul edersin ya da yol alırsın .
Uzun süreli arkadaşlıkların, dostlukların, evliliklerin temel kuralı da bunlardır aslında,
kabul göstermek, saygı duymak.
Bazen sadece sevdiğiniz için kabul etmelisiniz eğer onu seviyor istiyorsanız tartışmaya girmemelisiniz kopmak istemiyorsanız bu böyle. Hep sizin istediğiniz oyun hamuru şeklinde kıvama gelecek insanlar çıkmaz karşınıza böylesi durumları da kabul etmelisiniz.
İlla dediğim dedik düdüğünü çalmamalısınız.
O şekil yani.
Karşınızdaki insanı tanıyorsanız , zaten bilirsiniz neye nasıl tepki vereceğini, verdiği tepki sizde sinir harbine sebep olmaz şaşırmazsınız herkesin ince noktaları yumuşak karnı aşılmaz duvarları vardır onlara ilişmemelisiniz.
Mesela çok eskiden bildiğim ve zaman zaman kullandığım benimsediğim bir söz vardır taviz tavizi doğurur.
Böylesi durumlarda da müthiş bir işletim sistemi olan bir sözdür.
Prensipli insanların felsefesidir bir bakıma bu söz.
Prensip sahibi insanlar taviz tavizi doğurur cümlesini yaşam biçimi olarak kullanırlar.
Eğer devamı da gelecekse bu sözün el kitabının fazla taviz zillettir diye devam edilebilir.
Bir isteğe bir davranışa verilen tavizden sonra başka isteklerin davranışların geleceğini belirten bir genellemedir.
Doğru bir söylemdir.
Eğer kendinden ya da bazı kurallarından ödün verirsen arkası gelir.
O yüzden durmayı duracağın yeri bilmek gerekir.
Zira karşınızdakiler bunun farkına vardığında kimi zaman sömürebilir .
Prensipli tavizsiz kadınlar / erkekler çookk ama çoook zordur kabul ama ben en çok onları severim.
Çünkü sıradan değillerdir.
Çünkü kendilerine özellerdir.
Onlarla yan yana olmak hayatı paylaşmak kolay değildir ama tadı kimselerle olmaya benzemez.
Bütün mesele prensiplerdir.
Bütün mesele tavizsizliktir.
Bütün mesele duygulardır.
Hayata karşı dirençli olgun diri kalma kurallarıdır özetle .
Çocuklukta kalmışlık inadı değil.
Ya bu deveyi böyle kabul edersin
Ya bu diyara veda edersin.
Selamlar...
Sevgiler...