ESKİDENDİ ÇOK ESKİDEN

Eskidendi çok eskiden, yumurtanın sapsarı, karpuzun simsiyah koca çekirdekli, çittiğimiz şemşamerin siyah olduğu günlerdi. Yine o günlerdi tozla toprakla ellerimiz çatlayana kanayana kadar oynayıp eve babamız gelmeden girme telaşımız… Kestiğimiz karpuzun, yediğimiz domatesin kokusu vardı, tavuğun yumurtanın tadı vardı. Güzeldi o günler bir o kadar da özel…

Şimdilerde bahçeli evleri müteahite verip geniş dairelerde oturduk ama bu kez de toprak özlemimiz ağır bastığından balkonlarımızda toprak saksılarda domatesler, yeşillikler üretmek için didinir olduk. Zaten şimdiki çocuklarında oynayacağı bir toprak kalmadı, apartman dairelerinde ellerinde küçük teknolojik aletler, cep telefonları teknoloji zehirlenmesi ile uyuşuyorlar. Oysa bizim için atlı karınca ile sokaktan geçen adamı beklemek, arkadaşlarımızla çanak çömlek oynamak sabırsızlıkla beklediğimiz ve sonuna kadar tadını çıkardığımız zamanlardandı…

Elimizin tersiyle ittiklerimiz için sızlanıyoruz biz insanlar, o kadar komik duruma düşüyoruz anlayacağınız. Sadece o mu hormonla tanıştık, domates hormonlu, salatalık, biber, karpuz, yumurta, tavuk hormonlu, şişiriyorlar bize yediriyorlar şişiyoruz.

Sonra da organik pazarlar gezip kaybettiğimiz doğallıkları oralarda para ile satın alıyoruz. Sahi hiçbir şeyden mutlu olmaz mı insanoğlu, yazın kış gelse der, kışın yaz gelse…

Lüks dairede oturacağım toprak neymiş der, sonra lüks dairemin balkonunda domates ekeceğim organik, doğal besleneceğim diye ekler.

Merak etmeyin artık köyler de çok kalmadı bu saydığım doğal besinler, onlar da şehirdekilere sipariş etmekteler. Çok zaman almaz onlar da apartman dairesinde oturmaya tümden dâhil olurlar. Ve biz dışa bağımlı hormonlu hayatımızı hep birlikte yaşar gideriz.

Demem o ki; Elimizdeyken değerini bilmemiz gerekir ekmeğin,suyun, doğanın, toprağın kaybettikten sonra sızlanmak çare değil olmayacak.

Bu duygularla mutlu günler Ey Okur…