NE HALE GELDİK?

İnsanlar ne hale geldi?

Oy tercihi nedeniyle işinden olanlar var (!)

Bir oy uğruna karakterinden olanlar da tabiî ki (!)

Bir oy uğruna dostuna, arkadaşına saydıranlar dahi var.

Düşüncesi nedeniyle yaftalananlar var…

Hakaret var…

Küfür var…

Ötekileştirme var…

Yani saysak buradan köye yol olur, haliyle  kısacası var da var…

Yeter yahu…

Bu ne şiddet, bu celal?

Bu vatan, bu cumhuriyet dürüst olana, kıymetini bilene helal…

Ne diyor ulu önder Mustafa Kemal Atatürk: “Cumhuriyet'i biz kurduk, O'nu yükseltecek ve sürdürecek sizlersiniz…”

Siz, farkında mısınız, bilmem ama kötü bir düşmanlık büyüyor her geçen gün...

Her geçen gün ya arkadaşımızdan oluyoruz , ya komşumuzdan ya da dostumuzdan...

Nerede o şakalaşmalı, tokalaşmalı, iddialaşmalı siyasi göndermelerimiz, kızdırmacalarımız, takılmalarımız?

Sonu tatlıyla mutlaka bağlanan yollarımız…

 Bu kadar kolay mı kaybettik, bu güzellikleri?

Tek tek yolduk mu baharı müjdeleyen çiçeklerimizi?

Ne çabuk harcadık ekmeği bölüştüğümüz kankalarımızı, pampalarımızı?

Hem kalmadı mı siyasetten başka derdimiz?

Çıkmayacak mı başka sesimiz?

Siyasi tercihlere kurban edilmemeli,  bitmemeli sevgimiz…

Siyaset, son yıllarda hep ülke insanını iki tercih arasına sıkıştırıyor.

Siyasetçiler değişiyor…

Fikirler evrimleşiyor…

Haliyle bu tablo karşısında insanlar geriliyor, gerdiriliyor…

Dava adamlığı ile hava adamlığı karıştırılıyor…

Zaten çevrenize bakınız, en çok “menfaatçilerin” sesi yüksek çıkıyor…

Çünkü savundukları tercih millete değil, aslında hep onlara çıkar yolu oluyor…

Kızmaya, küfre, işten atmaya, karalamaya, yaftalamaya gerek yok.

Ne yaparsan yap, gelinen süreçte iki gerçek var;

Ya evet diyeceksin ya da hayır…

Ama vicdan aylardır yanıyor cayır cayır…

Yahu yeter, durun artık, siz kardeşsiniz...

Düşüncelerinizi paylaşınız, istediğiniz tercihi yapınız, ancak ne olur birbirinize hakaret etmeyiniz…

İnsanların ekmeğiyle oynamayınız, oynatmayınız...

Kul hakkıdır, günahtır, lütfen yapmayınız...

“Allah buyurdu ki; benim karşıma kul hakkıyla gelmeyin”

Ve buradan sana sesleniyorum, eli nasırlı köylü kardeşim…

 Siftah yapmak için sabah yollara düşen esnaf kardeşim…

İş arayan işsiz kardeşim…

Atama bekleyen öğretmen kardeşim…

Emekliliğinde de cefa çeken dedem…

Akşama aile için aş bekleyen teyzem…

Ey mutluluğa, huzura, kardeşliğe, hoş görüye, sevgiye hasret  sevgili ülkem;

Ortadoğu’ya bakıp, çocuklarınız için, geleceğimiz için Cumhuriyet’i, değerlerini ve birlikteliğimizi yaşatınız, savununuz…

Çünkü kaybedersek bu değerleri, o zaman bilin ki ip koptu ve fayda etmez çekilen kamu spotu(!)