İFTARIM BİÇİM BİÇİM ÖLÜREM SAHUR İÇİN!
Cafer ZENGİN
Ramazan davulcularını biz manilerle tanırız…
Hem öyle değil mi gelenek?
O zaman neden dıngırtatıp hızlıca mahalleden geçmek…
Belli ki mevzu artık değil gelenek…
Ay sonunda el el epenek…
Ben şahsen mahallemden ilk turu bir rüzgar gibi geçen;
İkinci turu ise sokak sokak seçen davulcu istemem…
İsterim ki manilesin hayatı davulcu…
Nasıl ki bir ozan geliyorsa dile, ramazan davulcusu da gelmeli maniye…
İşte davuluna güvenene benden bir güzelleme;
İftarım biçim biçim…
Ölürem sahur için...
Hele bir de serpilmişsem sucuk içi pişiririm...
Sağımda var bağım, solumda var villacığım, ahan da kapı çaldı geldi yine dayıcığım!
Oturduk sofraya daldık fani dünyaya…
Hoca yaklaştı ezanı okumaya, hızlanıldı çaya, çorbaya.
Neyse niyet ettik oruca ama sofrada pay olmalı yoksula…
Eğer yoksa payın yoksula, kendini baştan aşağı sorgula…
Çünkü Ramazan bitiyor, mezarda da yer yok lay lay loma…
Demem o ki, bağda sohbet serindir, güzeldir ama yararın yoksa her kelimen vicdani çiledir..
Gündeme dair benden size özlü sözler…
Herhangi bir yerde ya da işte icraat tükendiyse, hakaret başlar...
Parasız kalmış bir ümmetin! tercih damarı kopmuş demektir.
(Ortadoğu’da birbirlerini sırtından vuran Müslüman ülkelere dair bir Arap atasözü. Ben buldum)
Milli irade siyasette işine geldiğinde saygı duyulan yerli düşünce biçimidir. 2’ye ayrılır benim iradem ve bizim irademiz.
Aslında bizler Damat'lık devrinin çocuklarıyız, zamanımız geçmiş…
Reklamlara dair…
Bir ay doğar ilk akşamdan türküsü eşliğindeki iletişim reklamını tuttum. Her ne kadar, zamanın kapitalizmine hizmet etse de, bas bas paraları bize mesajı verse de, doğruyu söylemek lazım ruhu doyuran bir yanı var…
Özür olsun halkçı yanım...
İnan sadece türküye ısınıyor kanım!
