DUBLE MUTLULUK SAÇAN KAMYONCU ABİYE!

Sevgili kamyoncu abi;

Reklam filminde vitesi ne güzel atıyorsun.

Belli ki derdin yok, mutlusun.

Gül gibi geçinip, gidiyorsun.

Ve her daim karnın tok, huzurlusun.

Duble yolu ne güzel kullanıyorsun.

Salına salına gidiyorsun.

Kamyonunla selektör yapıp, hayata gülüyorsun.

Dikiz aynasından artist gibi bakıyorsun.

                    *****    

Sevgili kamyoncu abi;

Yapılanları, öve öve anlatıyorsun.

Eski ile yeniyi kıyaslıyorsun.

Yollar kaymak gibi kaymak diyorsun.

Yanındakilere reklam parasını iki kat almış, reytingi tavan yapmış artist gibi havanı atıyorsun.

Ama atanamayan öğretmenleri hiç sormuyorsun.

Açlık sınırına mahkûm edilmiş insanları görmüyorsun.

Mazot isyanı ile gündeme gelen nakliyecileri tınlamıyorsun.

Hele emekliden, işsizlerden hiç bahsetmiyorsun.

Yüzde 3’lük reva görülen maaş artışlarına, buna karşın yüzde 10’luk zamlara aldırmıyorsun.

Uzatmaya gerek yok, kamyoncu abi;

Vatandaşın ömrü bu ülkede açlıkla, yoksullukla, borçla geçer.

Yani senin deyiminle, vatandaş, hep dert taşır dert.

Hele bir de alacaklı kapıya dayandı mı?

Gün bitmez, ömür geçmez, yüz gülmez…

Yani yaşamak ne mümkün.

Sevgili kamyoncu abi;

O kadar hükümet gelip geçti, kimse bir türlü halkı görmedi.

Sen konuşa dur kamyoncu abi, ama işçi, memur, emekli yolun sonunda umuda çıkacak tüneli bir türlü görmedi.

Demem o ki; reklamdaki kamyoncu abi konuşur, halk ağlar.

Reklamdaki kamyoncu konuşur, nakliyeci esnafı karalar bağlar.

Neyse zaten biz anladık bir türlü değişmeyen, her seçim yenilenen reklamdaki ana mesajı kamyoncu abi, yol yaptılar, yol…

Şimdi günün menüsünde ne vereyim abime?

Hafif zeytin yağına bulandırılmış, yeşili bol duble yol salatası.