HAYATI GEREĞİ İLE YAŞAYABİLMEK

Hiç bir şey anlamadığımız çocukluk evresi.

Hayatı yeni yeni tanımaya başladığımız ergenlik dönemi.

Ardından hayatın yükünü taşımaya başlayacağımız gençlik yılları.

Ve artık zorlukların başladığı olgunluk serüveni.

Hepsi, insan hayatının içindeki, zorluk basamakları.

Acımasız yaşam koşulları içinde kendimize ne kadar zaman ayırabiliyoruz peki. ?

Yaşamımızı bir plan içerisinde mi,yoksa gelişigüzel mi sürdürüyoruz. ?

Ailemize,çocuklarımıza,eşe,dosta ne denli önem veriyoruz.?

Ya da verebiliyor muyuz.?

Çekimser kalmış gibisiniz sanki.

''Evet mi desem,hayır mı desem'' gibi bir ikilem içerisindeyseniz eğer,

Aşağıdaki hikayeyi okuyun lütfen!

Profesör elinde bir kaç kutu ile derse girer.

Ders başlar,öğrencilerine bir şey demeden önüne bir kavanoz alır ve ağzına kadar tenis topları ile doldurur.

Öğrencilerine kavanozun dolup dolmadığını sorar;

Öğrenciler hep bir ağızdan kavanozun dolduğunu söylerler.

Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını çalkalayarak kavanoza döker.

Çakıl taşları tenis toplarının arasından kayarak boşlukları doldurur.

Soru karşısında öğrenciler kavanozun yine dolduğunu söylerler.

Profesör bu defa diğer kutuyu alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker.

Kum taneleri çakıl taşları arasından yol alarak boşluklara doğru ilerler.

Aynı soru ve aynı cevap.Öğrenciler koro halinde ''Doldu hocam'' derler.

Bu sefer profesör masa altında hazır beklettiği iki fincan kahveyi alır ve kavanoza boşaltır.

Kahve de kumlar arasından süzülerek boşlukları doldurur.

Öğrenciler bu olay karşısında gülerler!

''Evet'' der Profesör.

''Ben bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım.'' der.

''Şöyle ki,bu tenis topları hayatınızdaki önemli şeylerdir.Aileniz,çocuklarınız,sağlığınız,arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan her şeydir.''

''Diğer şeyleri kaybetseniz de,bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur.''

''O çakıl taşları ise,daha az önemli şeylerdir sizin için.İşiniz,eviniz,arabanız.Vs.''

''Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.''

''Kavanoza önce kumu doldurursanız...''diye anlatmaya devam eder Profesör.

''Çakıl taşlarına ve özellikle de tenis toplarına yeterli yer kalmaz.''

''Aynı şey hayatınız için de geçerlidir.''

''Bilin ki! Zamanınızı ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz,vakit kalmıyacaktır.''

''Dikkatinizi, mutluluğunuz için önemli şeylere çevirin.''

''Çocuklarınızla oynayın.''

''Sağlığınıza dikkat edin.''

''Eşinizle yemeğe çıkın.''

''Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın.''

''ÖNCELİKLE TENİS TOPLARINI KAVANOZA YERLEŞTİRİN.''

''Öncelikleri sıralamayı iyi bilin.''

''Bilin ki, gerisi hep KUM'dur.''

Öğrencinin birisi merakla sorar;

''Peki,o iki fincan kahve nedir hocam ?''

Profesör gülerek cevap verir:

Hayatınız ne kadar dolu olursa olsun,her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan kahve içecek kadar yer vardır.