Başkan adayından yönetime tepki: Şatafat var, üreticiye destek yok
Bir dönem Kayseri Pancar Ekicileri Kooperatifi başkanlığına aday olan Erkan Öztürk, Kayseri Şeker Fabrikası'nın derin bir mali krizin ortasında olduğunu belirterek, 'Kayseri Şeker'de borç büyürken çiftçinin yükü ağırlaşıyor: şatafat var, üreticiye destek yok' dedi.
Kayseri Şeker Fabrikası’na yönelik eleştirilere bir dönem Kayseri Pancar Ekicileri Kooperatifi başkanlığına aday olan Erkan Öztürk’te katıldı. “Kayseri Şeker’de borç büyürken çiftçinin yükü ağırlaşıyor: şatafat var, üreticiye destek yok” diyen Öztürk, “Açıklanan son üç aylık bilanço verileri, Kayseri Şeker Fabrikası’nın nasıl derin bir mali krizin ortasında olduğunu gözler önüne seriyor. Sadece üç ay gibi kısa bir sürede borcun 500 milyon TL daha artarak 27 milyar 492 milyon TL sınırına dayanması, aynı dönemde yazılan 2 milyar 272 milyon TL’lik devasa zarar ve faize ödenen 1 milyar 768 milyon TL’lik finansman gideri, ortada yönetilmesi son derece güç bir mali tablonun olduğunu gösteriyor. Buna karşın, fabrikanın içinde bulunduğu bu zorlu şartlara rağmen sergilenen yönetim anlayışı, asıl yükü sırtlayan çiftçileri derinden yaralamaktadır.” dedi.
Fabrika zarar ediyor yöneticiler hissetmiyor
Fabrikanın zarar etmesine karşılık yöneticilerin bunu hissetmediğini ve şatafatın sürdüğünü belirten Öztürk, “Bilanço açıkça bir tasarruf ve sıkılaşma ihtiyacını işaret ederken; lüks araç tercihleri, Kıbrıs tatilleri ve gösterişli harcamalar, krizin faturasının yöneticiler tarafından hissedilmediğini gösteriyor. Fabrika zarar ederken sergilenen bu şatafatlı tutum, idari ve mali sorumluluk ilkeleriyle çelişmektedir” diye konuştu.
Şeker fiyatlarını zam talep edilirken, pancar fiyatlarında artış istenmemesinin bir adaletsiz olduğunu ifade eden Öztürk, açıklamalarını şöyle sürdürdü: “Satılan nihai ürün olan şekere zam talep edilirken, bu ürünün tek gerçek mimarı olan çiftçinin alın teri ve artan girdi maliyetleri (gübre, mazot, sulama) karşısında pancar alım fiyatlarına hak ettiği artışın istenmemesi büyük bir adaletsizliktir. Çiftçi üretimde kalmak için mücadele verirken, onun emeğini korumayan bir yaklaşım kabul edilemez.
Kayseri Şeker, bölge tarımının ve binlerce üretici ailenin can damarıdır. Burası kişisel konfor alanı değil, milli üretimin merkezidir. Fabrika ‘boşboğaz’ bir borç sarmalına doğru sürüklenirken, üreticinin taleplerine kulak tıkamak uzun vadede pancar üretimini ve bölge ekonomisini doğrudan tehdit etmektedir. Bir kurumun gerçek başarısı, yönetim kadrosunun sunduğu şatafatla değil; üreticisinin refahı, mali disiplini ve üretime sunduğu katkıyla ölçülür. Kayseri Şeker’in acilen şatafattan ve lüks harcamalardan uzaklaşarak, kaynaklarını faiz borçlarını hafifletmeye ve çiftçinin alın terinin karşılığını vermeye yöneltmesi şarttır.
