HER MAHALLEYE İNSANLIK KUTUSU!
Cafer ZENGİN
İnsan bu yorulur…
Tat vermez bazen hayat.
Dünya malı senin olsa ne, gün gelir daralır.
Bunalır…
Sıradanlaşır…
Yerinde sayar…
Fırsat buldukça makamdan kayar, kendini doğaya atar.
Düşüncelere dalar…
Vicdanını hesaplar…
İşte o hesap başladı mı, bilin ki çalıyor alarmlar…
Çünkü ilk günkü aşkı bulamaz…
El attığı işten zevk almaz...
Gözü var görmez…
Kulağı var duymaz…
Dili var, ama konuşamaz…
Çünkü vicdan yakasını bırakmaz.
Bahar geldi ya artık umut da olmaz.
Tükenmiştir artık.
Okul ziyareti, ağaç dikme şenliği, dönüşüm mesaisi, asfalt plenti…
İşçiye kıyafet, ahaline ziyafet…
Belediye gelene zarafet.
Anlayacağınız ben bugünlerde az gittim uz gittim…
Dere tepe düz gittim…
Altan girdim, üsten çıktım…
Galiba ben de alıştım…
Demem o ki, sayıyoruz…
Dünya gelişiyor ama biz ilerleyemiyoruz…
O yüzden hadi bu yılı insanlık yılı ilan edelim...
İnsana dair sosyal projeler yapalım...
İnsanlar korkmadan yazsın diye onlara fırsat tanıyalım.
Mesela her mahalleye insanlık kutuları koyalım...
Herkes kutusuna gitsin diye fırsat tanıyalım.
İnsan olan derdini, projesini anlatsın, belediyeye yazsın...
Belki güzel projeler gelir insandan, çıkar bu girdap hayatımızdan.
