BU ŞEHRİN DONKİŞOT'U!

7 yıl geçmiş aradan…

7’inci yaşımıza girmişiz bu koşturmacada çaktırmadan…

7 yıl önce düşmüştük yollara…

Özgür basın olsun, kimsenin sesi kısılmasın…

Derdi olanın, dermanı da olsun ya da bulunsun diye dikenli yolları tercih etmiştik..

Aslında işin kolayını da seçebilirdik…

Görmezden gel…

Duymazdan gel ve sus…

Günümüzün köşeyi dönme yolunun en ince parolasıdır, yukarıda saydığım 3’ü bir arada sanatı.

Ama olmadı, yapamadık, yapamazdık da…

Çünkü deli gibi habercilik ruhumuzda var.

“Buradaki deli ifadesi deli gibi sevmenin haberciliğe olan yansımasıdır)

Eee bir de bu işin vicdani tarafı var… (Öteki tarafta dahildir)

Birileri görmek istemedikleri, yazmadıkları ve konuşmadıkları haberlerle mutlu, mesut yaşarken…

Ekranları, gazete sayfalarını süslü haberler kaplarken…

Ve ülkenin büyüme rakamlarını ters düz edip, varlık içinde varlığı yaşarken, büyürken…

Biz, mesleğin delisiydik haliyle çileyi seçtik…

Çiçekli yolları değil, dikenli yolları kendimize yol edindik.

Baksanıza tarihe hangi doğruluk yolu çilesiz aşılmış…

 Mutlaka bir bedel var…

Bizimkisi de o hesap…

İşte bu yolda gün geldi cepte sadece otobüs kartı vardı…

Para dediğimiz şey, bize çok çok uzaktı.

(Şimdide öyle ama çaktırmayın)

Ve Lidyalılar deseniz, o günlerde bizden bayağı payını aldı!

Napolyon denen bu zat bu hayatta çok haklıydı…

Para, para, para her şeyin anahtarıydı…

Yoklukta dost bildiğiniz bazı susmaz tipler de, çile yıllarında yalandı…

Demem o ki, yaşadık bu meslek için yokluğu…

Yaşadık bu meslek için darlığı…

Yaşadık bu meslek için çıkmazı, her türlü zorluğu…

Gün geldi matbaacı olduk…

Matbaada geceleyip, gazete katladık…

Sabah yine işe koyulup, muhabir olduk, gazete için haber topladık...

Ama yılmadık, pes etmedik, kaytarmadık, dönmedik…

İşin kolayını tercih etmedik…

Dönen dönsün biz dönmeyiz dedik, devam ettik…

O yüzden Kayseri, şu an elinde olan bu gazete var ya;

Bir dirilişin, bir uyanışın, bir özlemin sayfalarıdır.

Her sayfasında alın teri vardır…

Her sayfasında emek vardır…

Her sayfasında Gazetecilik mesleğine olan saygı, sevgi vardır…

Biz 7 yıl önce nasıl, ilk günkü aşkla yollara düştüysek…

Bu kentte adam gibi bir gazete olsun diye nasıl ömrümüzden verdiysek,

Senin bu gazeteyi okuman var ya, boynunun borcu…

Çünkü Kayseri Olay, bu şehrin Don Kişot’u…

Fiyatı da 25 kuruş;

Al, oku, okut, abone ol, yeri geldiğinde ya da sadece işin düştüğünde  “Nerede bu basın?” diyen vefasız insanoğlu…