Cafer ZENGİN

BEYDEĞİRMENİ GÜZELLEMESİ!

Cafer ZENGİN

Birlikten kuvvet doğar mı?

Doğar aslında, ama son yıllarda pek örneklerini görmüyorduk.

Çünkü daha çok sessizliği izliyorduk…

Şairin dediği gibi “İstanbul’u dinliyorum, gözlerim kapalı” romantikliğindeydik.

Taki Beydeğirmeni Besi Projesi kentte ortaya çıkana kadar…

O yüzden sahip çıkın Beydeğirmeni’ne…

Çünkü Beydeğirmeni sıradan bir proje değildir.

Beydeğirmeni bir çırpıda geçip, gidilecek bir proje değildir.

Beydeğirmeni birliğin sembolüdür.

Beydeğirmeni mücadelenin fotoğrafıdır.

Beydeğirmeni hak davasıdır.

Beydeğirmeni vicdanın dile gelmesidir.  

Beydeğirmeni hayvancılığın umududur.

Beydeğirmeni çiftçinin belki de kurtuluş yoludur…

Beydeğirmeni, refahdır belki de huzurdur…

Beydeğirmeni hayvanseverlerin ve hayvan eti yiyenlerin gelecekti helal adresidir.

Bu nedenle projeyi ortaya atan da, yanlışlarını anlatan da burada asıl mevzudur…

Övülmeyi hak eden tablonun konusudur.

Bakın,  proje ilk ortaya atıldığında hemen ses getirdi..

Kimi överek ses etti, kimisi ise yererek…

Kimisi “Besiciliği kurtaracak proje” dedi.

Kimisi “Besiciliği bitirdiler” dedi.

Kimisi “Belediye emlakçılığa soyundu” dedi.

Kimisi “ Yıllardır bekliyorduk” deyiverdi, kendisini gösterdi, ardından ‘arz ederim’ diyerek, köşesine çekildi!

Sonra muhataplaşma tartışması başladı…

Asıl muhataplar toplandı, “Bize neden sormadınız” diye ahladı, vahladı, pakladı, Allah var bir hayli de kalayladı…

“Bizsiz bu projeye izin veremeyiz, gerekirse belediyeyi eylemleriz de” dendi...

Ne günlerdi…!

Neyse aradan ay geçti, herkes sessizleşti…

Beydeğirmeni köşesine çekildi, eleştirileri, tepkileri içerledi.

Sonra içimizden bir ses dile geldi; 50 TL olan fiyat geriledi, haliyle 35’ledi…

Yani fiyat 35, haliyle sektörde yolun yarısıydı, sıkıntılı bölge bu fiyatla geçildi…

Sonra taraflar belediyede toplandı, öfkeliydiler, ama dindi…

Tepkiliydiler, ama konuşunca, bakışınca tatlı dille söndü…

Cümleler yumuşadı…

Saygı, sevgi, hürmet, övgü yükseldi…

Gözler kalbin aynası oldu, salonda herkes baka kalıp dondu…

Çünkü filmin adı mutlu sondu…

 Demem o ki; Beydeğirmeni Projesi bir şehrin ses edince, mücadele edince, susmayınca, hakkını arayınca, kamuoyu oluşturunca, doğru bildiği davayı savununca, gerçekten STK’laşınca, menfaatleşmeyince, oturunca, konuşunca, bakışınca, hoşgörünce, kibirlenmeyince erişebileceği noktanın, elde edeceği kazanımların adıdır.

Beydeğirmeni ortak aklın, birlikte düşününce engelleri aşmanın ruhudur…

Beydeğirmeni kentte ortak masa toplantısı ile başlayıp, sonra unutulan tavrın geri dönüşüdür…

Yani değirmen, çalışmanın, üretmenin, emeğin adıdır.

Değirmen öğüt’mektir.

Öğüt, doğru yolu göstermektir, sorgulamaktadır, her şeyi kabullenmemek,  hakkını bilmek, mücadele etmek, eleştirileri görmek ve de sahiplenmektir…

 

 

 

 

Yazarın Diğer Yazıları