İSTEYEN DE İNSAN, YOK EDEN DE İNSAN

İSTEYEN DE İNSAN, YOK EDEN DE İNSAN

12:56:48 | 2017-11-22
Cafer ZENGİN
Cafer ZENGİN      zen2338@hotmail.com

Her güne umutla uyanır insan…

Belki bugün her şey güzel olacak diye başlar hayata…

Kimisi koşar, kimisi yürür, kimisi oturur, kimisi bakar…

Hep bir bekleyiş vardır…

Mutluluğu arar insan, huzuru arar…

Kardeşliği, dostluğu arar…

Felaketler olmasın, insanlar ölmesin ister insan…

İşte o insan iyilik bekleyen ama kötülük yapandır…

İşte o insan huzur bekleyen ancak huzuru bozandır…

İşte o insan sağlıklı günler dileyen ama sağlığa olumsuz etki yapandır.

İşte o insan mutluluğu arayan ama bulduğunda da göz ardı edendir, mutsuzluğa kapılandır.

İşte o insan dostluğu, kardeşliği, sevgiyi, paylaşmayı isteyen, dillendiren ama hep öteleyendir…

Görmezden gelen, istemeyendir.

Sahi, neden böyle?

İsteyen de insan, yok eden de insan.

Dolaşıyor ortalıkta karanlık bir lisan.

O yüzden anlaşamıyor, kaynaşamıyor toprak üzerinde yaşayan;

Topraktan gelip toprağa gideceğini bilen o  insan.

Neyinize ya da neyimize yetmedi bu yalan dünya?

Kime kalacak?

Hem kaldı mı ki Sultan Süleyman’a!

Bak ey insan aynaya bak.

Düşün, taşın, bu kırmalar, bu dökmeler niye?

Bu kalp kırmalar, yalanlar, dolanlar, yüzsüzlükler, sırtından vurmalar niye?

Bile bile yalana sarılmalar, dolanla tokalaşmalar niye?

Doğruyu saklamalar, yalanı essahmış gibi anlatmaların sebebi ne?

Niye bu yangından mal kaçırma sevdası sardı bedenleri…

Oysa insan hep yangını söndüreni sevmeli…

Dünya yangın, ülke yangın, şehir yangın, ilçe yangın, mahalle yangın…

Bu yüzden üzerine düşen dert, keder, iyilik, kötülük, her nerede yaşıyorsan ey insan, sana düşen ettin buldun payın…

Bir sana bir bana deyip paylaşmalısın, çünkü bu girdabı tek başına aşamazsın.




ETİKET :  

Tümü -- Adversting 8 --